บทที่ 94 ร่องรอยแห่งรัก...กับเช้าที่ร่างกายจดจำ

เขานอนตะแคงข้างร่างกายเปลือยเปล่าโชว์แผงอกและมัดกล้ามทั้งๆ ที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำแต่เขากลับไม่รู้สึกหนาวเลยสักนิด มือที่ว่างยกมือเรียวบางของคนที่นอนเคียงข้างขึ้นมาจูบเบาๆ ดวงตาคมเข้มจับจ้องไปยังใบหน้าคมคายได้รูปถึงแม้ว่าจะดูดีแต่ก็ไม่ได้งดงามเหมือนผู้หญิง กรอบหน้ายังมีเค้าโครงของบุรุษหนุ่มชัดเจนเพียงแต่...